Pokazywanie postów oznaczonych etykietą W. Kamiński. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą W. Kamiński. Pokaż wszystkie posty

sobota, 18 listopada 2017

Wojciech Kamiński, Henryk Majewski – Warsztat Nr 2 [1980]

   

Oddajemy w ręce miłośników jazzu kolejną płytę warsztatową. Służyć ma ona, zgodnie z zamierzeniem serii, pomocy w domowym muzykowaniu, a więc wszystkim tym, którzy pragną przemienić się z biernych konsumentów muzyki w autentycznych wykonawców. I nie ważne tu, czy chodzi o poważne, profesjonalne granie, czy też o znalezienie ujścia dla własnego temperamentu muzycznego.
Płytę nagrali dwaj znakomici fachowcy, posiadający przebogate doświadczenie muzyczne, sprawdzone umiejętności aranżacyjne i doskonalą intuicję improwizatorską.
Znane standardy grane na tej płycie przez Wojciecha Kamińskiego i Henryka Majewskiego zostały dobrane w ten sposób, aby stanowiły kolejny, wyższy stopień wtajemniczenia w stosunku do pierwszej płyty warsztatowej.
Nagrania dokonał na swojej własnej aparaturze Andrzej Lipiński, absolwent wydziału reżyserii dźwięku PWSM w Warszawie, czujący muzykę jazzową, dokładny, pracujący nad „czystością” nagrania.
Sama koncepcja zestawu instrumentalnego - fortepian + trąbka - może być na „pierwszy rzut ucha” zaskakująca, jednak nie jest pomysłem nowym. Ukazało się już wiele płyt ze znanymi duetami w tym składzie. Dla słuchaczy polskich przynajmniej dwie płyty mogą być znane, ponieważ były dostępne na naszym rynku - Oscar Peterson i Dizzy Gillespie (Melodia, ZSRR) oraz Oscar Peterson i Clark Terry (Amiga, NRD).
Oba instrumenty traktowane są tutaj równorzędnie, żaden nie jest specjalnie uprzywilejowany, żaden też nie schodzi do służebnej roli akompaniatora. Mają one zupełnie odmienne brzmienie, a pozbawione tonującego tła innych instrumentów uwypuklają precyzyjnie linię melodyczną, każdy ton, każdy dźwięk. Kryje się w tym niebezpieczeństwo dla muzyków, których ewentualne błędy nie dadzą się ukryć w „szumie" wytwarzanym przez resztę zespołu. Tym większy powód do chwały, jeśli takich błędów nie ma.
Mamy nadzieję, że niniejsza płyta będzie równie ciepło przyjęta jak „Warsztat Nr 1” Wojciecha Kamińskiego. Planujemy kontynuowanie serii przeznaczonej przede wszystkim dla członków Klubu Płytowego PSJ, ale także i dla domów kultury, bibliotek, świetlic przyzakładowych, klubów itd.
Marek Cabanowski

Wojciech Kamiński, Henryk Majewski – Warsztat Nr 2
Poljazz, PSJ-81 / 1980
Biały Kruk Czarnego Krążka / Płyta subskrypcyjna

Tracklist:

a1. Exactly Like You (Dorothy Fields, Jimmy McHugh)
a2. Makin' Whoopee (Walter Donaldson)
a3. On a Slow Boat to China (Frank Loever)
a4. The Man I Love (George Gershwin)
a5. She's Funny That Way (Neil Moret, Richard Whiting)
b1. I'm Getting Sentimental Over You (George Bassman, Ned Washington)
b2. Rosetta (Earl Hines, Henri Woods)
b3. Thing Ain't What They Used to Be (Mercer Ellington)
b4. Somebody Loves Me (George Gershwin)
b5. Blues for the Blues (Harry Edison)

Performed by:
Wojciech Kamiński: piano
Henryk Majewski: trumpet

Recorded December 17-19 1979 at Fryderyk Chopin Music School in Warsaw by Andrzej Lipiński.
Edited by Marek Cabanowski.
Photo by Piotr Kłosek, sleeve design by Ryszard Gruszczyński.


FLACzki-tracki, photos . . 170.9 MB (3% data repair) ®

Wojciech Kamiński – Warsztat Nr 1 [1979]

   

Wydawnictwo Płytowe „Poljazz” od dawna nosiło się z zamiarem wydania materiału, który mógłby posłużyć członkom Klubu Płytowego jako pomoc w domowym muzykowaniu. Takie jest właśnie przeznaczenie niniejszej płyty. Komunikatywne przedstawienie tematu, krótka improwizacja potraktowana jako wzór konstrukcyjny oraz nuty z funkcjami, to jest właśnie to, czego brakowało melomanom.
Oddajemy w ręce naszych członków płytę, która właśnie ma spełniać wymienione warunki. Największy wkład wniósł tutaj rzecz jasna Wojciech Kamiński, który przygotował czytelne aranże i sprawnie je zagrał. Dodatkowym walorem zachęcającym do grania i do słuchania płyty jest dosyć niezwykły zestaw tematów. Zakumulowano bowiem na płycie 16 standardów znanych dobrze każdemu, kto się chociaż o jazz otarł, często też zapożyczanych przez rozmai te gatunki muzyki rozrywkowej. Kolejnym więc atutem płyty jest elementarny zestaw znanych tematów, choć oczywiście daleki od kompletu.
Płyty serii dydaktycznej będą wydawane w różnych formach - wszyscy członkowie Klubu Płytowego mogą zgłaszać swoje pomysły. Najlepsze zrealizujemy.

Wojciech Kamiński wyjechał za granicę w 1968 r. Do kraju powrócił w 1978 r. W ciągu tych 10 lat grał w klubach i nocnych lokalach rozrywkowych. Sporadycznie aranżował dla rozgłośni helsińskiej. Natychmiast po powrocie do kraju wystąpił jako gość na festiwalu Old Jazz Meeting. Mimo niebagatelnego dorobku artystycznego przed pobytem w Skandynawii, 10-letnia absencja pozwala nazwać styczniowy występ Wojciecha Kamińskiego w Sali Kongresowej debiutem, albo bliżej prawdy - come back'iem. Ów come back wypadł nadzwyczaj dobrze. Kamiński grał znane wszystkim „kawałki” jazzowe z wielką rutyną, acz bez zbytniej filozofii. Polska publiczność preferująca fortepian przed wszystkimi instrumentami oceniła występ Wojciecha Kamińskiego entuzjastycznie. Właśnie mieszanina tradycji z rzetelnym rzemiosłem, to znamiona cechujące grę tego muzyka.
Na ukształtowanie stylistycznych zainteresowań Kamińskiego niewątpliwy wpływ miała atmosfera „Stodoły”, skąd ten pianista bierze swój rodowód. Przez pięć lat, licząc od pierwszego oficjalnego startu w 1963 roku do dnia wyjazdu za granicę zdążył on wielokrotnie wystąpić przed krajową publicznością, choćby z zespołem Ragtime Jazz Band, który utworzył wraz z Fredem Baranowskim. W 1965 roku grał w popularnym zespole Old Timers. Zresztą i ten zespól powstał przy jego współudziale. Rok 1978 przyniósł mu wspomniany już wyżej występ na festiwalu Old Jazz Meeting, płytę, którą państwo włączyli właśnie do swojej kolekcji oraz stały kontrakt z wrocławskim zespołem Sami Swoi. Jest to więc powrót nad wyraz udany.
Marek Cabanowski
Wojciech Kamiński – Warsztat Nr 1
Poljazz, Z SX 0683 / 1979
Biały Kruk Czarnego Krążka / Nagranie Promocyjne

Tracklist:

a1. Indiana (Back Home In) (James F. Hanley)
a2. When the Saints Go Marchin' In (traditional)
a3. St. Louis Blues (W.C. Handy)
a4. Hamp's Boogie (Lionel Hampton)
a5. Swanee River (Stephen Foster)
a6. Basin St. Blues (Spencer Williams)
a7. All of Me (Gerald Marks / Seymour Simons)
a8. Maple Leaf Rag (Scott Joplin)
b1. Ain't Misbehavin (Fats Waller)
b2. Honeysuckle Rose (Fats Waller)
b3. On the Sunny Side of the Street (Jimmy McHugh)
b4. After You've Gone (Henry Creamer)
b5. I Can't Give You Anything But Love, Baby (Jimmy McHugh)
b6. Body and Soul (Johnny Green)
b7. Oh, Lady Be Good (George Gershwin)
b8. Misty (Erroll Garner)

Performed by Wojciech Kamiński: piano

Recorded June 19, 1978 at Warszawskie Towarzystwo Muzyczne concert hall by Andrzej Lipiński & Leszek Wójcik.


FLACzki-tracki, photos . . 141.6 MB (3% data repair) ®