Old Timers / Marianna Wróblewska – Meeting [1975]

   

O zespole OLD TIMERS nieprzerwanie mówi się bardzo dobrze od chwili jego powstania tj. od października 1965 r. Cel, jaki przeszło 10 lat temu wytyczyli sobie młodzi i ambitni muzycy nie był łatwy: reprezentować jak najwyższy poziom artystyczny, grać przede wszystkim dla własnej satysfakcji a nie dla oklasków publiczności. Dzisiejsza pozycja "Old Timersów" dowodzi, że obrana droga była słuszna - zespół stał się w Polsce synonimem jazzu tradycyjnego najwyższej klasy i uważany jest za jeden z najwybitniejszych zespołów tego typu na świecie. A więc można utrzymać wysoki poziom artystyczny i jednocześnie podobać się publiczności. Każdy z muzyków tego zespołu jest wirtuozem wysokiej rangi, nie mniej nad całością dominuje osobowość Henryka Majewskiego, założyciela i leadera "Old Timersów". W ciągu dziesięciu lat istnienia, przez zespół przewinęło się wielu muzyków. Zmieniała się także muzyka ale nie zmieniała się koncepcja zespołu: to wszystko co stanowi o jego charakterze i pozwala odróżnić go od innych.

Obecna płyta jest ich trzecią z kolei wydaną przez Polskie Nagrania, w serii "Polish Jazz". "Old Timersi" drugą stronę longplaya odstąpili Mariannie Wróblewskiej, wokalistce pełnej temperamentu, dynamicznej i ekspresyjnej.

Nikogo nie trzeba specjalnie przekonywać o tym, że śpiew jazzowy jest sztuką trudną. Ilustracją tego są nieliczne sukcesy naszych wokalistek jazzowych na arenie międzynarodowej.

MARIANNA WRÓBLEWSKA - uznana w r. 1968 za nadzieję polskiej wokalistyki jazzowej - cieszy się obecnie opinią jednej z ciekawszych śpiewaczek w historii polskiego jazzu. W swej karierze ulegała różnym wpływom, wzorem dla niej były Dinah Washington, Aretha Franklin i Janis Joplin. Otacza się zawsze wybitnymi muzykami: śpiewała z Mieczysławem Koszem, Włodzimierzem Nahornym, Zbigniewem Namysłowskim, była wokalistką grupy „Rama 111" i zespołu „Old Timers".

Każda płyta nagrana przez Mariannę Wróblewską dowodzi, że jest ona zjawiskiem nietuzinkowym, artystką o dużych możliwościach wykonawczych. Jest to jej trzeci longplay a zarazem druga płyta w serii "Polish Jazz". Wokalistce towarzyszy big band złożony w większości z muzyków rekrutujących się z Orkiestry Teatru na Targówku.

Andrzej Zarębski

Old Timers / Marianna Wróblewska – Meeting
Polskie Nagrania Muza, SX 1220 / 1975
Polish Jazz vol. 44

Tracklist:
Side A – Old Timers
01. Hear Me Talking (Louis Armstrong)
02. Specjalnie dla Ciebie (Henryk Majewski)
03. Making Whoopee (Walter Donaldson)
04. In the Mood (Andy Razaf, Joe Garland)

Old Timers:
Henryk Majewski: trumpet, leader
Zbigniew Konopczyński: trombone
Ryszard Lipiec: clarinet
Mieczysław Mazur: piano
Henryk Stefański: banjo
Zbigniew Bondarczuk: double bass
Tadeusz Fedorowski: drums


Side B – Marianna Wróblewska & Henryk Majewski Big Band
05. Margie (Benny Davis, Con Conrad, J. Russel Robinson)
06. Right Now (J. Leslie McFarland, Joe Bailey)
07. Georgia on My Mind (Hoagy Carmichael)
08. Mercedes Benz (Janis Joplin)
09. Blue Holiday (traditional)
10. Old Man River (Jerome Kern, Oscar Hammerstein II)

Henryk Majewski Big Band:
Bogdan Grodzicki, Henryk Majewski, Piotr Wodniok, Zdzisław Choryło: trumpets
B. Markowski, Mariusz Wnuk, Tadeusz Tynecki: trombones
Janusz Zabiegliński, R. Morawski, Ryszard Lipiec, Waldemar Kurpiński: saxophones
Mieczysław Mazur: piano
Henryk Stefański: guitar
Wojciech Zalewski: double bass
Tadeusz Fedorowski: drums

Recorded in Warsaw, March-April 1975 by Roman Milewski & Krystyna Urbańska.

Liner notes – Andrzej Zarębski, translated by Jerzy Marks.
Photo & cover design – Marek Karewicz.

Made in Poland
Cena zł 65.-

FLACzki-tracki, photos . . 236.7 MB (3% data repair) ®

Stanisław Sojka - Matko, która nas znasz [1982]

   

Stanisław Sojka - Matko, która nas znasz (Dedykowane Janowi Pawłowi II)
Helicon Records, HR 1009 / 1982

Tracklist:
a1. Godzien jesteś (traditional)
a2. Królowej Anielskiej śpiewamy (traditional)
a3. Mosty (anonymous)
a4. Dziękuję Bogu dziś (Mary McCann)
b1. Chrystusie (Julian Tuwim / ks. Wiktor Sopora)
b2. Matko, która nas znasz (lithany)

Arranged by: Janusz Zabiegliński (a2), Krzesimir Dębski (a3), Wojciech Karolak (a4-b2).

Personnel:
Stanisław Sojka: vocal, piano (a1, 3, b1)
Wojciech Karolak: piano (a2, 4, b2) Hammond (a2, b1, 2), Moog (a4)
Zbigniew Wegehaupt: double bass
Czesław Bartkowski: drums
Winicjusz Chrust: guitar (a3, b1, 2)
Tomasz Szukalski: clarinet, bass clarinet, tenor sax
Janusz Kwiecień: clarinet, tenor sax
Janusz Zabiegliński, Zbigniew Jaremko: clarinets, alto saxes
Henryk Majewski, Stanisław Mizeracki: trumpets
Andrzej Piela, Jerzy Wysocki: trombones
Majka Jeżowska, Daria Pakosz, Jerzy Sojka: backing vocals

Recorded in September 1982 at Polish Radio Studio S-4 by Wojciech Przybylski & Jarosław Regulski.

Sleeve design - Tomasz Olbiński, photos - Leopold Dzikowski.

FLACzki-tracki, photos . . 200.6 MB (3% data repair) ®

Wojciech Kamiński, Henryk Majewski – Warsztat Nr 2 [1980]

   

Oddajemy w ręce miłośników jazzu kolejną płytę warsztatową. Służyć ma ona, zgodnie z zamierzeniem serii, pomocy w domowym muzykowaniu, a więc wszystkim tym, którzy pragną przemienić się z biernych konsumentów muzyki w autentycznych wykonawców. I nie ważne tu, czy chodzi o poważne, profesjonalne granie, czy też o znalezienie ujścia dla własnego temperamentu muzycznego.

Płytę nagrali dwaj znakomici fachowcy, posiadający przebogate doświadczenie muzyczne, sprawdzone umiejętności aranżacyjne i doskonalą intuicję improwizatorską.

Znane standardy grane na tej płycie przez Wojciecha Kamińskiego i Henryka Majewskiego zostały dobrane w ten sposób, aby stanowiły kolejny, wyższy stopień wtajemniczenia w stosunku do pierwszej płyty warsztatowej.

Nagrania dokonał na swojej własnej aparaturze Andrzej Lipiński, absolwent wydziału reżyserii dźwięku PWSM w Warszawie, czujący muzykę jazzową, dokładny, pracujący nad „czystością” nagrania.

Sama koncepcja zestawu instrumentalnego - fortepian + trąbka - może być na „pierwszy rzut ucha” zaskakująca, jednak nie jest pomysłem nowym. Ukazało się już wiele płyt ze znanymi duetami w tym składzie. Dla słuchaczy polskich przynajmniej dwie płyty mogą być znane, ponieważ były dostępne na naszym rynku - Oscar Peterson i Dizzy Gillespie (Melodia, ZSRR) oraz Oscar Peterson i Clark Terry (Amiga, NRD).

Oba instrumenty traktowane są tutaj równorzędnie, żaden nie jest specjalnie uprzywilejowany, żaden też nie schodzi do służebnej roli akompaniatora. Mają one zupełnie odmienne brzmienie, a pozbawione tonującego tła innych instrumentów uwypuklają precyzyjnie linię melodyczną, każdy ton, każdy dźwięk. Kryje się w tym niebezpieczeństwo dla muzyków, których ewentualne błędy nie dadzą się ukryć w „szumie" wytwarzanym przez resztę zespołu. Tym większy powód do chwały, jeśli takich błędów nie ma.

Mamy nadzieję, że niniejsza płyta będzie równie ciepło przyjęta jak „Warsztat Nr 1” Wojciecha Kamińskiego. Planujemy kontynuowanie serii przeznaczonej przede wszystkim dla członków Klubu Płytowego PSJ, ale także i dla domów kultury, bibliotek, świetlic przyzakładowych, klubów itd.

Marek Cabanowski

Wojciech Kamiński, Henryk Majewski – Warsztat Nr 2
Poljazz, PSJ-81 / 1980
Biały Kruk Czarnego Krążka / Płyta subskrypcyjna

Tracklist:
a1. Exactly Like You (Dorothy Fields, Jimmy McHugh)
a2. Makin' Whoopee (Walter Donaldson)
a3. On a Slow Boat to China (Frank Loever)
a4. The Man I Love (George Gershwin)
a5. She's Funny That Way (Neil Moret, Richard Whiting)
b1. I'm Getting Sentimental Over You (George Bassman, Ned Washington)
b2. Rosetta (Earl Hines, Henri Woods)
b3. Thing Ain't What They Used to Be (Mercer Ellington)
b4. Somebody Loves Me (George Gershwin)
b5. Blues for the Blues (Harry Edison)

Performed by:
Wojciech Kamiński: piano
Henryk Majewski: trumpet

Recorded December 17-19 1979 at Fryderyk Chopin Music School in Warsaw by Andrzej Lipiński.
Edited by Marek Cabanowski.
Photo by Piotr Kłosek, sleeve design by Ryszard Gruszczyński.

FLACzki-tracki, photos . . 170.9 MB (3% data repair) ®

Towarzystwo Nostalgiczne SWINGULANS [1984]

   

Towarzystwo Nostalgiczne SWINGULANS
Jan Ptaszyn Wróblewski - leader
Polskie Nagrania MUZA, SX 2218 / 1984

Tracklist:
a1. Serwus Panie Chief
 (J. Tomaszewski) soliści: A. Dąbrowski - dr, J. Muniak - ts, Z. Jaremko - ts, P. Perliński - p
a2. Czy to już jest miłość
 (Z. Karasiński) soliści: H. Miśkiewicz - as, A. Piela - tb, H. Majewski - tp, J. Pt. Wróblewski - bs
a3. Bo we mnie jest sex
 (J. Wasowski) soliści: J. Pt. Wróblewski - ts, J. Muniak- ts, H. Miśkiewicz - cl
a4. Pada cichy deszcz
 (Z. Karasiński) soliści: Z. Konopczyński - tb, K. Szymanowski - vib, J. Głód - dr
a5. Zajęty tytuł - Kocham Cię
 (J. Pt. Wróblewski) soliści: H. Majewski - tp, H. Miśkiewicz - as, A. Dąbrowski - dr
b1. 40 lat minęło
 (J. Matuszkiewicz) soliści: R. Syrek - tb, H. Miśkiewicz - cl, A. Dąbrowski - dr
b2. Niegdysiejszczyk
 (J. Pt. Wróblewski) soliści: W. Karolak - p, J. Pt. Wróblewski - bs, Z. Konopczyński - tb, K. Szymanowski - vib
b3. Mówmy sobie ty
 (W. Szpilman) soliści: J. Muniak - ts
b4. Parostatek
 (J. Milian) soliści: J. Pt. Wróblewski - bs, Z. Jaremko - ts, H. Majewski - tp
b5. Trzask o wyrko
 (J. Pt. Wróblewski) soliści: J. Muniak - ts, H. Majewski - tp, Z. Jaremko - cl

Aranżacje: Jan Ptaszyn Wróblewski

Personel:
Trąbki: Stanisław Mizeracki, Henryk Majewski
Puzony: Andrzej Piela (A 1,2,3,5; B 1,4,5) Zbigniew Konopczyński (A 1,2,3,4; B 2,3), Roman Syrek (A 5, B 1,4,5), Dariusz Maciach (A 4, B 2,3)
Saksofony: Henryk Miśkiewicz - as, cl; Zbigniew Jaremko - ts, cl; Janusz Muniak - ts, ss, fl; Jan Ptaszyn Wróblewski - ts, bs, cl; Janusz Kwiecień - ts (A 1)
Wibrafon: Karol Szymanowski (A 4, B 2)
Fortepian: Wojciech Karolak (A 4, B 2,3), Paweł Perliński (A 1)
Bas: Andrzej Cudzich
Perkusja: Andrzej Dąbrowski (A l,2,3,5; B 1,4,5), Jerzy Głód (A4, B2,3)

Nagrania radiowe

Projekt graficzny Romuald Socha
Made in Poland
Cena zł 250,-

FLACzki-tracki, photos . . 226.6 MB (3% data repair) ®

Jan Ptaszyn Wróblewski - Z lotu ptaka [1980]

   

JAN PTASZYN WRÓBLEWSKI - born Kalisz, Poland, 27 March 1936. After his debut in '56 with Krzysztof Komeda sextet, led his own groups includind Jazz Believers, Polish Jazz Quartet, Mainstream, co-led w. Wojciech Karolak. Was first to mix jazz w. Polish folklore. Played in festivals in Poland and U.S.S.R. from '57. Played w. Newport International Band at NJF and Brussels '58. As a result of his appearance with the band he became the most celebrated musician in Poland.

Played w. Kurylewicz Quintet '62-63. Since 1963 has been composer-arranger for Polish radio bands; started and led Jazz Studio of Polish Radio which he describes as "half orchestra". Has appeared at most of European festivals; regular appearances w. Jazz Studio orchestra on Polish network; other European programs. Since '70, every Wednesday, has presented a radio show, "45 Minutes of Jazz". Awards: Golden Cross of Merit from State Council; Poland's 30th Anniversary medal. Has written over 100 orchestral works, including "Wariant Warszawski" for Polish National Philharmonic and Jazz Quartet.

LPs: "Newport International Band" (Col.); "Polish Jazz Quartet", "Jazz Studio Orchestra", "Sweet Beat", "Seaweed Sellers", "SPPT Chałturnik", "Mainstream", "Flyin Lady" (Muza); "The Music of Komeda" (Metronome), "Skleroptak" (Poljazz).

Jan Ptaszyn Wróblewski - Z lotu ptaka
Poljazz, PSJ-91 / 1980
Klub Płytowy PSJ / Biały Kruk Czarnego Krążka / Wydanie promocyjne

Side A: (recorded live on tour)
a1. Dykteryjka / A Yarn (Jan Ptaszyn Wróblewski)
a2. Tryb życia hulaszczy wśród skurczy nadnerczy / Roistering Way of Life (Jan Ptaszyn Wróblewski)
a3. Ptakówka / The Theme (Jan Ptaszyn Wróblewski)
Side B: (with Friends)
b1. Z lotu ptaka / From the Air (Jan Ptaszyn Wróblewski)
b2. Rączy jeleń i hulajnogi Joe (Rapid Hart and Scooterfooted Joe) (Jan Ptaszyn Wróblewski)
b3. Sweet and Lovely (Harry Warren, Al Dubin)

All arrangements Jan Ptaszyn Wróblewski.

The Ptaszyn Wróblewski Quartet:
Jan Ptaszyn Wróblewski: tenor & baritone saxes
Marek Bliziński: guitar
Zbigniew Wegehaupt: double bass
Andrzej Dąbrowski: drums

Friends:
On b1, b2: Henryk Majewski, Wiesław Woźnicki: trumpets; Jan Golka, Stanisław Kowalczyk: trombones; Zbigniew Namysłowski: alto sax, flute; Henryk Miśkiewicz: alto sax, clarinet; Zbigniew Jaremko: tenor sax, clarinet; Jan Ptaszyn Wróblewski: tenor & baritone saxes, clarinet;
guest solo on b2: Zbigniew Namysłowski: alto sax;
On b3: Wiesław Woźnicki: trumpet; Stanisław Kowalczyk, Tadeusz Tynecki: trombones; Jan Ptaszyn Wróblewski: baritone sax; Paweł Perliński: Fender piano; Józef Gawrych: conga.

a1 recorded live at Lublin Jazz Vocalists Meeting, May 25, 1980.
a2, a3 recorded live at Jazz Jantar, Kołobrzeg, July 16, 1980 (mix Jacek Szymański).
b1, b2 recorded at Polish Radio, April 9-10, 1980 (mix Jacek Szymański).
b3 recorded at Polish Radio, April 26, 1980 (mix Sławomir Wesołowski).

FLACzki-tracki, photos . . 267.7 MB (3% data repair) ®

Old Timers – Old Timers [1983]

   

Old Timers – Old Timers
Poljazz, PSJ-124 / 1983
Klub Płytowy PSJ / Nagranie promocyjne / Edycja specjalna

Tracklist:
a1. My Honeys Lovin's Arms (traditional)
a2. Ida (Eddie Leonard)
a3. I'm Gonna Sit Right Down (Fred Ahlert, Joe Young)
a4. As Long as I Live (Harold Arlen, Ted Koehler)
a5. This Is All I Ask (Gordon Jenkins)
a6. Smak jagody (Andrzej Jagodziński)
b1. Sugar Futt Strut (Billie Pierce, Charles Schwab, Henry Meyer)
b2. How Come You Do Me Like You Do (Gene Austin, Roy Bergere)
b3. Hindustan (Harold Weeks, Oliver Walido)
b4. Dwa na maśle (Andrzej Jagodziński)
b5. Big Butter and Egg Man (Percy Venable)

Personnel:
Henryk Majewski: trumpet, leader
Zbigniew Konopczyński: trombone
Janusz Zabiegliński: clarinet
Henryk Stefański: guitar
Andrzej Jagodziński: piano
Janusz Kozłowski: double bass
Tadeusz Fedorowski: drums

Recorded October 27, 29, 30, 1983 at Polskie Radio Studio M-1 by Jacek Szymański & Waldemar Walczak.
Sleeve design & photography – Andrzej Łojko.

FLACzki-tracki, photos . . 274.8 MB (3% data repair) ®

Ewa Bem Loves The Beatles [1984]

   

Ewa Bem Loves The Beatles
Polskie Nagrania MUZA, SX 2193 / 1984

Tracklist:
a1. I Will
a2. Here, There and Everywhere
a3. Get Back
a4. A Hard Day's Night
a5. Something
a6. You're Going to Lose That Girl
b1. Drive My Car
b2. The Fool on the Hill
b3. I'll Follow the Sun
b4. Blackbird
b5. Here Comes the Sun
b6. Strawberry Fields Forever

Recorded in Warsaw, January-April 1984 by Michał Gola, Jacek Złotkowski.

Personnel:
Ewa Bem: vocals, background vocals (1, 2, 6-8, 10-12), percussion (5)
Marek Stefankiewicz: Fender Rhodes, acoustic piano (1, 9)
Winicjusz Chróst: guitars (1, 2, 6-7, 9, 11), drums programming (2, 6-7)
Arkadiusz Żak: bass guitar (1, 9)
Tomasz Szukalski: tenor sax (1, 6, 9-10, 12)
Wojciech Karolak: Fender Rhodes (2), acoustic piano (2, 6), synthesizers (4, 6, 7)
Wojciech Kowalewski: percussion (2-6, 8, 10-12) drums (3-5, 7-8, 10-12)
Jerzy Kaczmarek: Fender Rhodes (3-5, 8, 10-12), synthesizers (3-5, 8, 10-12), acoustic piano (11)
Romuald Frey: guitar (3-5, 8, 10-12)
Mieczysław Jurecki: bass guitar (3-5, 8, 10-12)
Henryk Majewski: trumpet (3-6, 8, 10)
Stanisław Mizeracki: trumpet (3-5, 8, 10)
Dariusz Macioch: trombone (3-5, 8, 10)
Roman Syrek: trombone (3-5, 8, 10)
Andrzej Jagodziński: French horn (9)

Photo & cover design - Andrzej Tyszko.

Made in Poland
cena 250 zł

FLACzki-tracki, photos . . 259.9 MB (3% data repair) ®

Swing Session - Aquarium Live No.6 [1979]

   

Z inicjatywy młodego pracownika firmy Decca Record Company, a zarazem wielkiego entuzjasty muzyki jazzowej, Johnna Hammonda, w 1933 roku zawiązał się zespół złożony z pięcioosobowej sekcji blachy, czterech saksofonów, gitary, kontrabasu i fortepianu. Na jego czele stanął 24-letni klarnecista Benjamin David Goodman. Początki byty trudne: po dwóch miesiącach występów w Billy Rose's Music Hall w Nowym Jorku orkiestra otrzymała wymówienie; finansowany przez National Biscuit Company cykliczny program radiowy "Let's Dance", w którym udział stanowił jedyne regularne źródło dochodów muzyków, istniał tylko przez 20 tygodni; kolejna praca, w Roosevelt Hotel, trwała zaledwie dwa tygodnie. Dalszych propozycji nie było - Nowy Jork okazał się nagle dla młodego bandleadera miastem bez perspektyw. Nie pozostało nic innego tylko wyruszyć na zachód. Ale droga do Kalifornii, przerywana sporadycznymi koncertami w kilku miastach, okazała się jednak jednym pasmem niepowodzeń i nieporozumień, bo orkiestra nie grała "normalnych" kawałków do tańca. Zła passa skończyła się w sierpniu 1935: w Palomar Ballroom w Los Angeles nie mający nic już do stracenia muzycy poszli na całość - entuzjazm na widowni przeszedł najśmielsze oczekiwania. Ten dzień dał początek nowej epoce w muzyce jazzowej - epoce swingu. Warto dodać, że pełna nazwa zespołu Goodmana brzmiała: Benny Goodman and His Swing Band.

Ale swing to nie tylko nazwa epoki, której zmierzch nastąpił 10 lat później - to także nieodrodny chociaż niemożliwy do jednoznacznego i autorytatywnego zdefiniowania składnik muzyki jazzowej. "To jest doprawdy prosta rzecz - powiedział kiedyś perkusista Jo Jones - ale są takie sprawy, których nie sposób wyrazić słowami... Najlepszym sposobem, by zrozumieć czym jest swingowanie jest to, czy gra się z uczuciem, czy bez niego. To taka różnica jak pomiędzy szczerym a nieszczerym uściśnięciem ręki". Krytyk Henry Pleasant mógłby uzupełnić tutaj wypowiedź Jonesa, porównując swing do samolotu odrywającego się od ziemi i szybującego w powietrzu. Ciągle powtarzające się obrazowe, niekiedy ocierające się o metafory, próby wyjaśnienia tego zjawiska zwracają uwagę na takie czynniki jak uczciwość muzyka w stosunku do słuchacza, lekkość i swoboda. Tych cech nie można zarejestrować na papierze nutowym - mamy więc do czynienia z pewną wrodzoną dyspozycją psychiczną, bez której granie jazzu nie jest możliwe.

Chronologicznie epoka swingu stanowi cezurę pomiędzy stylami tradycyjnymi - nowoorleańskim i chicagowskim - a nowoczesnymi. zgodnie współegzystują w muzyce tego okresu elementy starego, oczywiście poddane odpowiednim zabiegom adaptacyjnym, jak i pewne nowe cechy, których pełne rozwinięcie nastąpiło nieco później. Epoka swingu zasługuje także na miano "Złotego Wieku" jazzu; nigdy bowiem w historii tego gatunku związek z masową publicznością nie był tak silny. W tysiącach lokali i hoteli wszelkich możliwych kategorii grały do tańca orkiestry jazzowe. Przyczyniły się one do wielkiej emancypacji muzyki określanej przymiotnikami "dzika", "prymitywna" lub "rasowa". Epoka swingu to także czas znakomitych solistów, takich jak Lester Young, Coleman Hawkins, Chu Berry, Herschel Evans, Johnny Hodges, Bunny Berigan, Roy Eldridge, Fats Waller, Teddy Wilson czy Gene Krupa.

W krótkiej historii polskiego jazzu to ogniwo pośrednie faktycznie nie istniało. Jeszcze do niedawna przeprowadzenie granicy pomiędzy "tradycjonalistami" a "modernistami" nie przedstawiało większej trudności. Sytuacja sie skomplikowała, gdy w 1977 roku na "Złotej Tarce" wystąpił zespół o nazwie Swing Session, zorganizowany ad hoc, wyłącznie z okazji tej imprezy, przez trębacza Henryka Majewskiego, lidera naszego czołowego zespołu jazzu tradycyjnego Old Timers. Być może, Majewski potrzebował na chwilę oderwać się od granej przez wiele lat muzyki - Old Timers istnieje od 1966, a wcześniej były przecież Warszawscy Stompersi - a może po prostu pragnął sprawdzić się w innym stylistycznie gatunku jazzu. Pomysł okazał sie na tyle atrakcyjny, że do współpracy pozyskał on - oprócz sekcji rytmicznej Old Timers, Tadeusza Federowskiego, Jerzego Stawarza i Henryka Stefańskiego - puzonistę Stanisława Cieślaka oraz trzech zdecydowanych "modernistów", Włodzimierza Nahornego (fortepian) i dwóch saksofonistów z nieistniejącego już zespołu Jazz Carriers, Henryka Miśkiewicza i Zbigniewa Jaremkę.

Rok później na "Złotej Tarce '78" Swing Session pojawił sie ponownie, ale w nieco zmienionym składzie: Cieślaka zastąpił Andrzej Piela, a Nahornego - Paweł Perliński.

Żaden z muzyków właściwie nie potrzebuje rekomendacji. Wystarczy tylko przypomnieć, że sekcja rytmiczna Old Timers jest niejako Polską Reprezentacyjną Sekcją Rytmiczną, akompaniującą wykonawcom zagranicznym, którzy przyjeżdżają bez własnego zespołu; Perliński stale współpracuje z Januszem Muniakiem, a Jaremko z Miśkiewiczem są głównymi filarami popularnej i cieszącej się sporym uznaniem grupy Sun Ship. Reasumując, zarówno warstwa rytmiczna jak i melodyczna zostały więc obsadzone przez pierwszorzędnych instrumentalistów, legitymujących się dużym doświadczeniem i niebagatelnym dorobkiem.

Swing Session został natychmiast dostrzeżony przez krytykę i ciepło przyjęty przez publiczność - rezultaty tych okazjonalnych sesji spodobały się widocznie samym muzykom, skoro przyczyniły się do częstszych wspólnych spotkań. Efektem jednego z nich jest właśnie ta płyta. Znajdujące się na niej cztery utwory lepiej niż wszelkie słowa i wyjaśnienia określają repertuar zespołu: blues napisany przez Oscara Pettiforda, popularna i lubiana przez jazzmanów piosenka Cole Portera oraz dwie stylowe kompozycje Jaremki i Majewskiego. Utrzymane w konwencji bluesa "Swinging Till the Girl Come Home" i "Specially for You" stanowią doskonały punkt wyjściowy do popisów solistycznych poszczególnych muzyków; "Z przeniesienia" i "What Is This Thing Called Love?" wskazują natomiast, że skład instrumentalny Swing Session nie jest bynajmniej dziełem przypadku - tworzy on minimum niezbędne do uzyskania brzmienia bigbandowego.

Naturalnie, sami słuchacze najwłaściwiej ocenią tę płytę - najlepszym i "najzdrowszym" kryterium będzie to, czy po pierwszym przesłuchaniu zechcą do niej powrócić. Warto jednak spróbować, gdyż jest to moim zdaniem udana próba zbliżenia się polskiego zespołu do wiecznie młodej i wciąż żywej epoki swingu.

Jerzy A. Rzewuski

Swing Session - Aquarium Live No. 6
Poljazz, Z-SX 0705 / 1979
Biały Kruk Czarnego Krążka / XXXI płyta Klubu Płytowego PSJ

Tracklist:
a1. Swinging Till the Girl Come Home (Oscar Pettiford) | 11:40
a2. Z przeniesienia (Zbigniew Jaremko) | 6:00
b3. Specially for You (Henryk Majewski) | 11:53
b4. What Is This Thing Called Love (Cole Porter) | 7:45

Personnel:
Henryk Majewski: trumpet
Zbigniew Jaremko: tenor sax
Henryk Miśkiewicz: alto sax
Andrzej Piela: trombone
Paweł Perliński: piano
Henryk Stefański: guitar
Jerzy Stawarz: double bass
Tadeusz Fedorowski: drums

Recorded February 26 - March 4, 1979 at Jazz Club "Akwarium" by Andrzej Lipiński & Leszek Wójcik.

Cover design - Piotr Klusek

FLACzki-tracki, photos . . 235 MB (3% data repair) ®

Old Timers – Aquarium Live No. 4 [1977]

   

Old Timers – Aquarium Live No. 4
Poljazz, Z-SX-0672 / 1977
Klub Płytowy PSJ No XXVI / Biały Kruk Czarnego Krążka

Tracklist:
a1. Shem-Me-Sha-Wabble (Spencer Williams)
a2. If I Had You (Jimmy Campbell / Reg Connelly)
a3. Memories of You (Eubie Blake)
a4. Struttin' with Some Barbecue (Lil Hardin)
b5. Squaty Roo (Johnny Hodges)
b6. Do You Know What It Means to Miss New Orleans (Louis Alter)
b7. In the Mood (Joe Garland)

Personnel:
Henryk Majewski: trumpet, leader
Janusz Kwiecień: clarinet
Zbigniew Konopczyński: trombone
Tomasz Ochalski: piano
Jerzy Stawarz: double bass
Henryk Stefański: banjo, guitar
Tadeusz Fedorowski: drums

Recorded at "Akwarium" Jazz Club in Warsaw on July 1st and 2nd, 1977 by Andrzej Lipiński & Leszek Wójcik.
Photo & cover design - Piotr Kłosek.

FLACzki-tracki, photos . . 223 MB (3% data repair) ®