Jarosław Śmietana - Sounds & Colours [1987]

   

Jarosław Śmietana - Sounds & Colours
Polskie Nagrania Muza, SX 2537 / 1987
Polish Jazz vol. 73

Tracklist:
a1. Sounds and Colours
a2. Okapi, Pekari, Karibu
a3. Flashing Dance
b1. Every Day Niagara
b2. Turtle Song
b3. Days of Wine and Roses
b4. Try to Make It Better

All composed (except b3 by Henry Mancini) and arranged by Jarosław Śmietana.

Personnel:
Jacek Pelc: premier drums, paiste cymbals, percussion
Antoni Dębski: Fender bass, synthesizer
Piotr Baron: Selmer Mark VII tenor saxophone, soprano, clarinet, keyboards
Jarosław Śmietana: electric guitar (made by Wiesław Długosz), acoustic Fender guitar, keyboards, voices

Recorded at Polskie Nagrania Studio - March, April 1987 by Andrzej Lupa, Maria Wojtulanis.
Cover by Marek Karewicz.

℗ Polskie Nagrania 1987
Made in Poland
Cena 400 zł

FLACzki-tracki, photos . . 231.4 MB (3% data repair) ®

Jarosław Śmietana - From One to Four [1986]

   

Jarosław Śmietana - From One to Four
Poljazz, PSJ-191 / 1986
Klub płytowy PSJ / Nagranie promocyjne / Edycja specjalna

Tracklist:
a1. Crazy Folk Song (dedicated to Pat Metheny) (Jarosław Śmietana)
--Jarosław Śmietana: guitars / Krzysztof Ścierański: bass guitar / Piotr Baron: tenor sax, Rolland JX 8p / Jacek Pelc: drums, percussion
a2. Ornithology (Charlie Parker)
--Jarosław Śmietana: guitar / Janusz Muniak: tenor sax
a3. Relaxing at Camarillo (Charlie Parker)
--Jarosław Śmietana: guitar / Krzysztof Ścierański: bass guitar / Piotr Baron: tenor saxes
a4. Two Coloured Girl (dedicated to I. T.) (Jarosław Śmietana)
--Jarosław Śmietana: guitar / Antoni Dębski: Rolland JX 8p / Piotr Baron: Korg DW 8000
a5. Tangerine (Victor Schertzinger)
--Jarosław Śmietana: guitar / Janusz Muniak: tenor sax
b1. Scandynavian Song (Jacek Pelc)
--Jarosław Śmietana: guitar / Piotr Baron: soprano & tenor sax, keyboard / Antoni Dębski: fender bass / Jacek Pelc: drums, percussion
b2. Body & Soul (Johnny Green)
--Jarosław Śmietana: guitar
b3. Conno (Krzysztof Ścierański)
--Jarosław Śmietana: guitar / Krzysztof Ścierański: bass guitar / Jacek Pelc: drums
b4. Bluessette (Toots Thielemans)
--Jarosław Śmietana: guitar / Janusz Muniak: tenor sax
b5. Slow Taste (Jarosław Śmietana)
--Jarosław Śmietana: guitar / Piotr Baron: tenor sax / Antoni Dębski: fender bass / Jacek Pelc: drums
b6. My One & Only Love (Guy Wood)
--Jarosław Śmietana: guitar

Jarosław Śmietana plays: Gibson ES 175 (a2, 5, b4), Wiesław Długosz hand made guitar (a1, 3, 4, b1-3, 5, 6) and acoustic Fender J35 (a1).

Recorded at Polskie Radio Opole in December 1986 by Andrzej Czubiński & Władysław Gawroński.
Cover design - Maciej Buszewicz.

550 zł

FLACzki-tracki, photos . . 190.4 MB (3% data repair) ®

Extra Ball - Akumula-Torres [1984]

   

Jarosław Śmietana/Extra Ball - Akumula-Torres
Poljazz, PSJ-127 / 1984

Tracklist:
a1. Akumulatorres
a2. Dobre Mzimu
b1. Rozmyślania nad jeziorem Czad
b2. Kilka ciepłych słów

All composed by Jarosław Śmietana.

Personnel:
Jarosław Śmietana: guitar, piano
Jose Torres: percussion
Jacek Pelc: drums
Antoni Dębski: bass guitar
Adam Kawończyk: trumpet
and guests:
Henryk Miśkiewicz: alto sax
Jerzy Bartz: congas

Recorded in December 9-11, 1983 at jazz club "Akwarium", Warsaw, by Wojciech Przybylski, Jarosław Regulski, Andrzej Sasin and Andrzej Lupa.

FLACzki-tracki, photos . . 252.3 MB (3% data repair) ®

Extra Ball - Mosquito [1981]

  

Od chwili rozwiązania z końcem 1977 r. "starego" Extra Ballu, w którym był co-leaderem wraz z Władysławem Sendeckim, gitarzysta i kompozytor Jarosław Śmietana nieprzerwanie tworzy i prowadzi nowe grupy pod tą nazwą. To urodzony leader. Przez firmę Extra Ball przewinęło się już sporo muzyków trzeciej generacji polskiego jazzu: saksofoniści Andrzej Olejniczak i Jerzy Główczewski, trębacz Adam Kawończyk, pianiści Władysław Sendecki i Wojciech Groborz, basiści Jan Cichy, Zbigniew Wegehaupt i Antoni Dębski, perkusiści Marian Bronikowski i Marek Stach. W ostatnim ze znanych mi składów Extra Ballu grają obok Śmietany, Kawończyka i Dębskiego pianista Robert Obcowski i perkusista Jacek Pelc.

Śmietana wciąż wprowadza nowe nazwiska na polską scenę jazzową - m.in. od "stażu" w Extra Ballu rozpoczęła się kariera Stanisława Sojki. Ale w ostatnim okresie Śmietana zaprasza do współpracy również muzyków starszych wiekiem i doświadczeniem, jak Janusz Muniak, Czesław "Mały" Bartkowski, Jan "Ptaszyn" Wróblewski. Ma to zapewne związek z procesem artystycznego dojrzewania leadera, który zajmując już poczesne miejsce w naszym jazzie, stale się uczył: po okresie fascynacji jazz rockiem, zaczął studiować klasykę modern jazzu i tajniki gry "straight ahead", bebopu i hard bopu.

W 1980 roku wraz z zespołem odbył podróż po USA, podczas której odwiedził Milesa Davisa! Nie ulega wątpliwości, że to niezwykłe spotkanie, o którym bezskutecznie marzyło i marzy wielu jazzmanów, zaważyć musiało w trwały sposób na muzycznym światopoglądzie Śmietany. Z davisowskiego czaru już się chyba nie wyzwoli.

Nie znaczy to wszakże, by jego dawni idole - Herbie Hancock, Dave Liebman, czy Chick Corea zostali odsunięci, czego dowodem jest ta oto płyta, na której ślady ich wpływów znajdziemy także. Poza tym od pewnego czasu Śmietana zbliżył się do muzyki Horace Silvera. Jego kompozycje (zwłaszcza ich warstwa harmoniczna) interesują go dziś podobnie, jak przed kilku laty kompozycje Wayne Shortera.

Płyta "Mosquito" w przeciwieństwie do wszystkich poprzednich zawiera wyłącznie utwory leadera. Cechą charakterystyczną melodyki tytułowego "Mosquito" jest przeciwstawienie krótkich, szybkich przebiegów pojedynczych, długo wytrzymanym nutom. Utwór ten składa się ze wstępu, który zarazem odgrywać będzie rolę tła rytmicznego i łącznika między improwizacjami, dalej ostinatowej części o standardowej budowie AA’BA, na schemacie harmonicznym analogicznym do "So What" Davisa, wreszcie kadencyjnej części C, również ostinatowej, która dodaje całości harmonicznych rumieńców. Następny utwór zatytułowany "Miles" jest ukłonem w stronę Davisa elektronicznego. Mamy tu typowy jazz rockowy podkład rytmiczny, harmonię oscylują wokół jednej skali, modalną, swobodną improwizację - utwór, który można w dowolnej chwili skończyć. Rolę główną gra tu, jak łatwo się domyśleć, wieloletni wielbiciel Davisa (i uczestnik pamiętnej wizyty) Kawończyk, który nigdy dotąd nie zbliżył się tak bardzo do swego ideału, jak na tej płycie. Podobne idee przyświecają kompozycji "Krąg wspomnień". Parlando w tle nadaje temu utworowi misteryjny charakter. Ballada "Bąbelki" emanuje zmysłową łagodną melancholią. Melodia jest tu prosta, komunikatywna - można by ją śpiewać od "pierwszego podejścia", gdyby ktoś napisał słowa. Jej przeciwieństwem jest "El Cerritto" (nazwa jednej z dzielnic San Francisco), utwór o efektownych, trudnych podziałach, w których zresztą tkwi tajemnica jego urody. Usłyszymy tu m.in. solo Obcowskiego i improwizację tenorową Jana Wróblewskiego, który gra także w balladzie "Czasem w zimie czasem w lecie" i w szybkiej popisowej kompozycji o asymetrycznej budowie "Duża żaba". Nastrój tego utworu bodaj najbardziej odpowiada konstrukcji psychicznej Śmietany - jest radosny i beztroski. Melodyka, wbrew pozorom nie jest tu łatwa, bo obfituje w "zmysłowe" modulacje i właśnie dlatego jest rzeczą pasjonującą śledzić tok poszczególnych improwizacji - dwóch wirtuozowskich chorusów Wróblewskiego, Kawończyka i Obcowskiego. Nadto polecam uwadze słuchaczy kapitalne wejście na solo tenorzysty i trębacza.

Zdejmuję tę płytę z talerza gramofonu pewny, że znów tu wróci.

Krystian Brodacki

Extra Ball - Mosquito
Poljazz, PSJ 104 / 1981
XXXIX płyta Klubu Płytowego PSJ

Utwory:
1. Mosquito
2. Miles
3. Bąbelki
4. El Carrito
5. Krąg wspomnień
6. Czasem w zimie
7. Duża żaba
Wszystkie kompozycje i aranżacje Jarosława Śmietany

Extra Ball:
Jarosław Śmietana - gitara elektryczna i akustyczna
Adam Kawończyk - trąbka
Robert Obcowski - fortepian akustyczny i Fender
Antoni Dębski - kontrabas
Jacek Palec - bębny, perkusja, marimba

W utworach A4, B2 i B3 (4, 6, 7) gościnnie Jan Ptaszyn Wróblewski - saksofon tenorowy
W utworze A2 gościnnie Czesław Mały Bartkowski - bębny
W utworze A2 Wojciech Groborz - fortepian, zastąpił R. Obcowskiego; Jan Budziaszek - perkusja

Nagrana: A2 10.1980, pozostałe 07.1981 w Krakowie

FLACzki-tracki, skany @400dpi . . 259.9 MB (3% data repair) ®

Extra Ball - Go Ahead [1979]

   

To już druga długogrająca płyta krakowskiej grupy „Extra Ball” wydana w serii „Polish jazz”. Spodziewać się więc należy, że nazwa zespołu dobrze jest znana miłośnikom muzyki jazzowej. Dowodzi tego zresztą nie tylko sukces dotychczasowych nagrań (choć podkreślić wypada. że LP „Birthday” rozszedł się w rekordowym, jak na polskie warunki nakładzie), lecz także ogromne zainteresowanie towarzyszące koncertom „Extra Ballu” zarówno w Polsce, jak i wielu krajach świata.

„Extra Ball” istnieje od roku 1974. Założył go i prowadzi ciągle czołowy polski gitarzysta jazzowy Jarosław Śmietana. Jego to koncepcje artystyczne i energia ożywiają grupę, w której skupiają się przedstawiciele pokolenia lat siedemdziesiątych, dominującego obecnie na polskiej scenie jazzowej.

Dotychczasowy dorobek płytowy „Extra Ballu” świadczy o typowych dla ostatnich lat fascynacjach i o jazzowym dojrzewaniu. Pierwszy LP „Birthday” - SX 1414) stanowił jeszcze sumę młodzieńczego dorobku, był eklektyczny - choć już naznaczony piętnem artystycznych osobowości jego twórców. Dwie płyty wydane przez POLJAZZ dowiodły, że muzyczne zainteresowania J. Śmietany i jego współpracowników przesuwają się w stronę głównego, postcoltrane’owskiego nurtu jazzu. Rezygnacja z efektownych rytmów jazz-rocka szła w parze ze smakowaniem brzmienia instrumentów, ze zwiększeniem swobody improwizatorskiej - jednym słowem z tym wszystkim, co wyznacza muzyczny kręgosłup współczesnego jazzu.

Płyta, którą rekomenduję obecnie melomanom - przedstawia „Extra Ball” po pięciu latach artystycznej drogi. Spotkali się na niej pod kierownictwem artystycznym J. Śmietany - pełen wyobraźni kompozytor a jednocześnie dyskretny, oszczędny w stosowaniu wirtuozowskich sposobów trębacz Adam Kawończyk; precyzyjny i muzykalny perkusista Marian Bronikowski; skupiony, oszczędnie i ze smakiem podsuwający towarzyszom ciekawe rozwiązania harmoniczne pianista Wojciech Groborz; napędzający sekcję rytmiczną - ale i towarzyszący czujnie melodykom basista Antoni Dębski. Na płycie zarejestrowany został także dźwięk saksofonów największego bodaj w chwili obecnej polskiego jazzmana - Janusza Muniaka, który w roku 1979 często współpracował z „Extra Ballem”. Podkreślam w tym przypadku szczególnie fakt całkowitego niemal stopienia się gościnnie występującego solisty z grupą.

Większość utworów nagranych na tej płycie - to kompozycje J. Śmietany i A. Kawończyka. Poczynając od „Krakowskiego Festiwalu Jazzowego” przez „ostry” tytułowy „Go Ahead”, zrelaksowany i śpiewny temat „Kocham Cię Anno”, aż do bogatej w gęsty, zrytmizowany podkład kompozycji „Airport” - repertuar „Extra Ballu” dowodzi zarówno inwencji autorskiej, jak i szlachetnego instynktu muzykowania zespołowego. Nawet solowe miniatury J. Śmietany („Naima” Coltrane'a) i A. Kawończyka („Sepia”) nie zmieniają tego ogólnego wrażenia, iż słuchamy grupy równouprawnionych i równorzędnych, świetnie się rozumiejących i czujących wspólnie muzyków. A to właśnie cechy prawdziwego jazzu.

Jan Poprawa

Extra Ball - Go Ahead
Polskie Nagrania Muza, SX 1795 / 1979
Polish Jazz vol. 59

Tracklist:
a1. Krakowski Festiwal Jazzowy / The Cracow Jazz Festival (Jarosław Śmietana)
a2. Gwiazdka dla Ewy / A Starlet for Eve (Adam Kawończyk)
a3. Taniec na linie / A Tightrope Performance (Jarosław Śmietana)
a4. Naima (John Coltrane)
b1. Go Ahead (Jarosław Śmietana)
b2. Kocham Cię Anno / I Love You Anna (Jarosław Śmietana)
b3. Sprawy bieżące / Current Business (Adam Kawończyk)
b4. Airport (Jarosław Śmietana)
b5. Sepia (Adam Kawończyk)

Personnel:
Jarek Śmietana: leader, electric and acoustic guitars
Adam Kawończyk: trumpet, flugelhorn
Wojciech Groborz: Fender piano, piano, trombone
Antoni Dębski: electric bass
Marian Bronikowski: drums, percussion
and guest
Janusz Muniak: tenor & soprano saxophones, flute

Recorded in Warsaw, May 1979 by Witold Trenkler & Halina Jastrzębska-Marciszewska.
Cover design: Marek Karewicz.

Made in Poland
Cena zł 80,-

FLACzki-tracki, photos . . 251.8 MB (3% data repair) ®

Extra Ball (Marlboro Country) [1979]

   

Mimo stosunkowo młodego wieku zespołu - w tym składzie grupa istnieje dopiero od stycznia 1978 roku - „Extra Ball” zaliczyć można do grona najlepszych polskich grup jazzowych. Jego leader - gitarzysta Jarosław Śmietana po rozwiązaniu w końcu 77 roku tzw. „Starego Extra Ballu” założył z nowo dobranymi muzykami zespół, w którym prócz nazwy i leadera nikt ze starego składu nie pozostał. Wraz ze zmianami personalnymi były planowane zmiany koncepcji muzykowania. Podczas rozmowy, jaką przeprowadziłem z Jarkiem Śmietaną wiosną, tuż po pierwszych próbach nowego zespołu wynikało, iż chcą oni grać muzykę w większym stopniu przynależną do tzw. głównego nurtu rozwojowego jazzu niż do jazz-rocka, a także więcej wagi przykładać do partii improwizowanych aniżeli do fragmentów aranżowanych - jednym słowem chodziło o pewnego rodzaju wyswobodzenie się zarówno od jazz-rockowej sztampy rytmiczno-harmonicznej jak od ujednolicenia formalno-melodycznego idącego zawsze w parze z poczynaniami aranżatorskimi. W jakim stopniu udało się owe zamierzenia zrealizować? Odpowiedzi poszukajmy przysłuchując się kolejnym pozycjom wchodzącym w skład tej płyty.

Już po pierwszej stronie można się zorientować, że mamy do czynienia z muzyką komunikatywną, prostą jeśli chodzi o budowę formalno-harmoniczną tematów, brzmiącą optymistycznie. Tematy są okresowe, łatwo wpadające w ucho, zgrabne. Każdy kompozytor wie jak trudno taki temat stworzyć. Owa prostota znajduje swoje odbicie również w improwizacjach, będących zwłaszcza w przypadku alcisty Jerzego Główczewskiego i gitarzysty Jarosława Śmietany gładkimi muzycznie, acz błyskotliwymi pod względem technicznym popisami dobrze wyszkolonych muzyków. Od wymienionych dwóch odstaje nieco basista - Zbigniew Wegehaupt, którego solówki są w porównaniu z tamtymi jakby bardziej chropowate, mniej potoczyste, za to - moim zdaniem - bardziej zaciekawiające swoim pozornym oderwaniem od reszty, innością. Warto tu zwrócić uwagę na ton jakim gra Wegehaupt. Jest to antyteza brzmienia gitary basowej. Twardy, z mocno zarysowanym początkiem każdego dźwięku, czysto i precyzyjnie „bity” - to chyba najbardziej oczywiste jego cechy. W związku z tym przypomniałem sobie jak pewien basista po zagraniu kilku utworów podczas jednego z jamów w klubie „Akwarium” na kontrabasie Zbyszka pokazał mi... bąble na swoich palcach dziwiąc się - jak można grać na tak twardym basie... Może to, zatem, wyjątkowa twardość tego instrumentu sprawia, że solówki Zbyszka są pewnego rodzaju walką z instrumentem? Mam tu oczywiście na myśli jak najbardziej pozytywne cechy te-go rodzaju walk, W każdym razie przydaje ten „wegenauptowski” bas „Extra Ballowi” bardzo ważnego waloru.

Podczas słuchania płyty warto zwrócić uwagę na ciekawe wykorzystanie możliwości, jakie dają nagrania studyjne z użyciem techniki wielośladowej. Niemalże w każdym utworze Śmietana gra na dwóch gitarach równocześnie, zdwajany jest też czasem saksofon. Zwłaszcza w „Pieśni dla Elvina Jonesa” po drugiej stronie płyty, efekt zdwojenia saksofonu jest szczególnie pięknie wyeksponowany. Tego rodzaju zabiegi przynależą do tzw. aranżu fonograficznego. Sądzę, że w utworach prezentowanych na tej płycie zostały one zrealizowane z dużym smakiem i przystawalnością do charakteru muzyki.

A zatem aranżacja, zaplanowanie, ścisłe ramy... etc? Owszem, ale oparte na zupełnie innych zasadach niż to było w „Starym Extra Ballu”, Trudno doprawdy byłoby tu rewidować słowo po słowie wiosenną wypowiedź Śmietany. Lepiej przez ten czas posłuchać jakiejś fajnej muzyki. A jakiej? Ano sięgnijmy do tej koperty...

Leszek Wójcik

JAROSŁAW ŚMIETANA

- leader, gitara elektryczna i akustyczna. Założyciel i główny kompozytor „Extra Ballu”, Były członek zespołów: Dżamble, Hall, Jazz Continuation, Zbigniewa Seiferta, big bandu Klausa Lenza (RFN), członek big-bandu PWSM Katowice. Nagrody główne solistyczne na festiwalach Jazz nad Odrą 75 i 76. Student PWSM Katowice.

• • •

ZBIGNIEW WEGEHAUPT

- kontrabas. Były członek Kwartetu Wojciecha Gogolewskiego, zespołów Pawła Tabaki i Zbigniewa Seiferta, członek big-bandu PWSM Katowice. Nagroda solistyczna Jazzu nad Odrą 76. Student PWSM Katowice.

• • •

MARIAN BRONIKOWSKI

- perkusja, instrumenty perkusyjne. Były członek zespołów: Jana Jarczyka, Zbigniewa Czarnieckiego, Zbigniewa Seiferta. Ukończył średnią szkołę muzyczną.

• • •

JERZY GŁÓWCZEWSKI

- saksofon altowy. Były członek zespołów Baszta i Ergo-Band. Członek big bandu PWSM Katowice.

• • •

JERZY JAROSIK

- saksofon tenorowy, flet. Były członek zespołów Andrzeja Zubka i Sławomira Kulpowicza. Członek big-bandu PWSM Katowice. Nagroda solistyczna na Jazzie nad Odrą 73. Wykładowca PWSM Katowice.

Extra Ball – Extra Ball
Poljazz, Z-SX 0687 / 1979
Klub Płytowy PSJ - Biały Kruk Czarnego Krążka
Wydanie promocyjne / Edycja specjalna

Tracklist:
a1. Marlboro Country (Jarosław Śmietana)
a2. Pierwsza wersja (Jarosław Śmietana)
a3. Wesoła pieśń dla Keesa (Jarosław Śmietana)
b1. Nocne impresje (Jarosław Śmietana)
b2. Pieśń dla Elvina Jonesa (Zbigniew Wegehaupt)
b3. Krakowski Festiwal Jazzowy (Jarosław Śmietana)

Personnel:
Jarosław Śmietana: guitar
Jerzy Główczewski: alto sax
Jerzy Jarosik: flute, tenor sax
Zbigniew Wegehaupt: double bass
Marian Bronikowski: drums
(Eugeniusz Okoniewski: tenor saxophone - erroreously printed on labels.)

Recorded March and August 1978 at Polskie Radio Katowice.
Cover design – Andrzej Pągowski.

Pressed by Pronit (Pionki).

FLACzki-tracki, photos . . 251.7 MB (3% data repair) ®

Extra Ball - Aquarium Live nr. 3 [1978]

   

Płyta ta jest jedną z pierwszych pozycji z serii „Jazz w "Akwarium". Decyzja o poświęceniu jej temu zespołowi nie była ryzykiem, bowiem grupa "Extra Ball" działająca od 1974 roku zgodnie uważana była za jedną z ciekawszych jeśli chodzi o młodsze pokolenie naszych jazzmanów. Była - ponieważ w kilka miesięcy po nagraniu utrwalonym na tej właśnie płycie - zespół przestał istnieć. Powstała nowa grupa "Extra Ball", w której ze starego składu pozostał jedynie jej leader i gitarzysta - Jarosław Śmietana. Jest więc to nagranie jednym z ostatnich śladów działalności starego "Extra Ballu". Oto muzycy, którzy tworzyli grupę w końcowej fazie jej działalności: Jarosław Śmietana - leader, gitara, Władysław Sendecki - fortepian elektryczny, Andrzej Olejniczak - saksofon altowy i sopranowy, Jan Cichy - gitara basowa i Marek Stach - perkusja.

Zespół uprawiał jazz tkwiący w tak zwanym głównym nurcie rozwojowym tej muzyki. Oprócz własnych kompozycji były w jego repertuarze powszechnie znane standardy - czego odzwierciedleniem jest zestawienie utworów na tejże płycie. Już po kilku taktach słuchania nietrudno zorientować się iż muzyka podporządkowana jest tu pewnym dyscyplinom brzmieniowym, z góry zaplanowanym założeniom aranżacyjnym. Najprawdopodobniej metoda aranżacyjna polegała tu - podobnie jak to ma miejsce w większości zespołów jazzowych typu combo - na tak zwanym "head arrangement" - czyli po prostu na ustnym porozumieniu między muzykami i ustaleniu kiedy i co mają grać. W wypadku "Extra Ballu" to porozumienie dotyczy nie tylko rozplanowania przebiegu czasowego utworu, lecz również spraw brzmieniowych, barwowych. Dzięki temu utwory są bardzo urozmaicone, znać w nich pewną staranność. Owe skłonności do jak najszerzej pojętego opracowywania poszczególnych pozycji repertuaru wynikają być może z faktu, że wszyscy wymienieni wyżej muzycy są związani z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Katowicach, w której aranżacja jest jednym z głównych przedmiotów Wydziału Muzyki Rozrywkowej. Nie znaczy to bynajmniej iż jest to muzyka skrępowana całą masą ustaleń aranżacyjnych, wygrana, bez tak istotnego w jazzie elementu ryzyka, przygody. Opracowania te bowiem są, czy raczej były, w wypadku "Extra Ballu" robione z pełną świadomością własnych możliwości muzycznych. A możliwości te nie są wcale skąpe! Przeciwnie. Zespół tworzyli muzycy, z których niemal każdy miał skłonności w stronę jazzowej wirtuozerii, a do tego - jak wiadomo - nie wystarczy po prostu umieć szybko grać, nie wystarczają czysto fizjologiczne zdolności manualnego opanowania instrumentu, gdyż muzyk jazzowy oprócz roli odtwórcy pełni zarazem rolę twórcy tego co gra, improwizuje. Bywają, oczywiście, sytuacje kiedy wykonawcy jazzowi kopiują cudze chorusy niemalże "nuta w nutę" - są one jednak natychmiast demaskowane przez bardziej osłuchanych odbiorców i żywot jazzowy takich kopistów jest na ogół bardzo krótki. W wypadku "Extra Ballu" mamy do czynienia z muzykami, z których każdy stara się szukać własnych, oryginalnych rozwiązań w budowaniu frazy - mimo dość znacznych śladów inspiracji płynących z najlepszych wzorców światowego jazzu. Wydaje mi się, że jest to najbardziej rzetelna, najwłaściwsza postawa młodych muzyków jazzowych wobec ich pracy, tym bardziej, że margines dowolności, jaki tego rodzaju podejście pozostawia każdemu z nich, i tak jest wystarczająco szeroki, aby znalazło się w nim miejsce na tak zwaną indywidualność artystyczną. Najlepszym tego dowodem instrumentaliści "Extra Ballu". Płyta ta - zawierająca jedną z ostatnich dokumentacji dźwiękowych zespołu (co siłą rzeczy niesie pewną dozę smutku) - pozwala jednak optymistycznie przypuszczać, że o każdym z muzyków będących jej bohaterami nieraz jeszcze będzie się mówiło (i to dobrze!) w naszym jazzowym światku.

Leszek Wójcik

Extra Ball - Aquarium Live nr. 3

Poljazz Z-SX-0671 / 1978
XXV płyta Klubu Płytowego PSJ / Biały Kruk Czarnego Krążka

Tracklist:
a1. Dobry rok (Jarosław Śmietana, Władysław Sendecki)
a2. Atlantis (McCoy Tyner)
b3. Słoneczny poranek (Jarosław Śmietana, Władysław Sendecki)
b4. Stella by Starlight (Rogers/Heart)

Personnel:
Jarosław Śmietana: guitar
Władysław Sendecki: Fender piano
Andrzej Olejniczak: tenor & soprano saxes
Jan Cichy: bass guitar
Marek Stach: drums

Recorded November 1-4, 1978 at Jazz Club "Akwarium" by Andrzej Lipiński & Leszek Wójcik.
Photos & cover design - Piotr Kłosek.

FLACzki-tracki, photos . . 256.1 MB (3% data repair) ®

Extra Ball - Birthday [1976]

   

EXTRA BALL należy do odkryć jazzowych ostatnich lat. Jego młodzi członkowie pojawiali się na polskiej scenie jazzowej jeszcze jako półamatorzy, jednak jako prawdziwy start grupa podać może festiwal „Jazz nad Odrą” w 1974 roku. W tym najpoważniejszym polskim konkursie jazzowym „Extra Ball” zyskał drugą, zaś rok później pierwszą nagrodę. Także poszczególni muzycy tworzący zespół szczycą się zwycięstwami we wrocławskim konkursie: Jan Cichy w roku 1974, Jarosław Śmietana w 1974 i 1975, Władysław Sendecki w 1975 zaś Andrzej Olejniczak w 1976 roku. Koncerty zespołu spotkały się z gorącym przyjęciem krytyki, stwierdzającej iż: „To jedyna nasza grupa, która może stanąć śmiało za zespołem Namysłowskiego” (JAZZ nr 5/1976). Opinie fachowców zbieżne są tu z upodobaniami słuchaczy, bowiem „Extra Ball” zdobył ostatnio olbrzymią popularność.

Pierwsza płyta „Extra Ballu” zawiera osiem kompozycji Śmietany i Sendeckiego. Każdy z nagranych tematów zwraca uwagę na inne walory zespołu i tworzących go muzyków.

Tytułowe „Narodziny” są bodaj najdoskonalsze pod względem kompozycyjnym. Liryczny ton saksofonu sopranowego „maluje” tu temat, gitara leadera zespołu Śmietany organizuje zaś utwór harmonicznie i rytmicznie. Kompozycja w środkowej części zawiera śliczny cytat śląskiej melodii ludowej, wtopiony integralnie w całość.

„Taniec Maryny” również przypomina, że słuchamy polskiego jazzu. Egzotycznie i swojsko brzmiący kujawiak o metrum 11/8 świadczy, iż nie tylko w folklorze bałkańskim (Ellis!) jazz współczesny znaleźć może inspiracje.

Inaczej w „Bez powrotu”. Tu zespół pokazuje, jak głęboko tkwi w jazzowej tradycji. Klasycznie skonstruowany temat wskazuje, że muzyka Parkera być może i dla współczesnych młodych jazzmanów źródłem artystycznego przeżycia. Zwracam tu uwagę na tenorzystę Olejniczaka, który także w partiach solowych inspiruje partnerów do tworzenia zespołowego.

„Podróż w góry” - najpopularniejszy bodaj temat w dotychczasowym dorobku „Extra Ballu” - po lirycznym wstępie przedstawia zespół w dynamicznym jazz-rocku. Tą właśnie muzyką zyskał „E-B” najwięcej entuzjastów, zwłaszcza wśród wielbicieli „Return to Forever”

„Siódemka” należy również do wcześniejszych osiągnięć grupy (prezentowana była podczas konkursu „Jazz nad Odrą”). Zwraca w niej uwagę „hendersonowskie” brzmienie tenoru a przede wszystkim wirtuozowskie solo a capella elektrycznego fortepianu, zakończone pięknym, lirycznym motywem.

„Szczęśliwy nieszczęśliwiec”, zamknięty klamrą radosnych dźwięków natury - jest znów próbką talentu Sendeckiego, tym razem posługującego się moogiem.

„Blues for Everybody” znów przenosi nas do tradycji. Bez ograniczeń czasowych i aranżacyjnych W. Sendecki (tym razem na klasycznym fortepianie) oraz J, Śmietana dają popis swobodnej, radosnej improwizacji. Nie tylko ze względu na zestaw instrumentów lecz i wirtuozerię muzyków nagranie przywodzi skojarzenie z duetem J. Pass - O. Peterson. Temat „Hengelo Almelo Deventer” kończy płytę - i choć trzeba w nim podkreślić partie solowe J. Śmietany i J. Cichego, to jest to przede wszystkim popis grania zespołowego.

Być może słuchacz znający „Extra Ball” z koncertów zdziwi się tak wielką rozmaitością nagranych tu utworów. Niechże jednak słuchając ich wyłowi z tej pierwszej płyty zespołu, płyty podsumowującej dotychczasowy jego dorobek, cechy osobiste i niepowtarzalne. Przy całej bowiem odmienności nagranych tu jazzowych miniatur - jest to jednolicie i konsekwentnie muzyka „Extra Ballu”.

Jan Poprawa

Extra Ball - Birthday
Polskie Nagrania Muza, SX 1414 / 1976
Polish Jazz vol. 48

Tracklist:
a1. Narodziny / Birthday
a2. Taniec Maryny / Maryna's Dance
a3. Bez powrotu / Without Return
a4. Podróż w góry / A Journey to the Mountains
b1. Siódemka / The Seven
b2. Szczęśliwy nieszczęśliwiec / The Lucky Unlucky Man
b3. Blues for Everybody
b4. Hengelo, Almelo, Deventer

All composed & arranged by Jarosław Śmietana & Władysław Sendecki.

Personnel:
Jarosław Śmietana: guitar, leader
Władysław Sendecki: electric piano, piano, synthesizer
Andrzej Olejniczak: tenor & soprano sax
Jan Cichy: bass guitar
Benedykt Radecki: drums

Recorded in April 1976 at Polskie Nagrania Studio, Warsaw, by Zofia Gajewska & Janina Słotwińska.

Cover design & photos by Marek Karewicz.

Made in Poland
Cena zł 65,-

FLACzki-tracki, photos . . 207.6 MB (3% data repair) ®